| Piyapol さんのプロフィールhUi ThE GunNeRフォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
|
8月26日 ขอ NO NamE ได้มะ..555 ห่างหายไปนานมากๆๆ
มีเพื่อนบอกว่า จาครบปีละที่ไม่ได้อัพ
ไม่ได้ๆๆ ครบไม่ได้ ต้องอัพก่อน 555
ชิวิตที่ผ่านมา ก็ยังเป็นแบบเดิมๆ
สิ่งที่เปลี่ยนไป ก็ดูจะมีแค่การมีคนรัก..
คนรัก.. ที่เค้าเรียกกันว่าแฟนนั่นแหละ
ไม่ต้องบอก ทุกคนก็รู้ว่าคือใคร เปิดเผยออกอย่างนี้ 555
หลายคนก็เข้ามาถาม...
เป็นยังไง?? มีความสุขดีมั้ย??
คำตอบ.. ดีมากๆ จะไม่ดีได้ยังไงหล่ะ
มีคนที่รักและเป็นห่วง พร้อมจะดูแลเราถึงขนาดนี้
มันต้องมีบ้างแหละที่ทีปัญหากัน เรื่องธรรมดา
แต่เรื่องแค่นั้น ไม่เป็นอุปสรรคหรอก..
เราจะใช้เวลาพิสูจน์ใจของคน 2 คน
สำหรับช่วงนี้ เป้นช่วงเวลาที่เราคิดว่ามันกำลังจะถึงขีดสุดของชีวิตมหาวิทยาลัยละ
ปี 3 เทอม1 term project มีทุกวิชา
มีการบ้านทุกครั้งที่เรียน ซึ่งส่งครั้งต่อไปที่เรียน
แล้วแต่ละวิชา ง่ายๆที่ไหนละครับพี่น้อง
มันดูดพลังนะ.. เยอะเลยหล่ะ
ถึงได้บอกไงว่า ใกล้ถึงขีดสุดละ
มาถึงขีดสุด...
ไม่รู้ว่าหลายคนคิดเหมือนกันมั้ย
แต่สำหรับเรา มันคือ ปี 3 เทอม2
สภาพมันจะคล้ายๆ กับเทอม 1 แต่เข้มข้นกว่ากันเยอะ
มันเป็นขีดสุดเพราะว่า พอขึ้นไปปี 4 เราจะเริ่มปรับตัวได้
จะไม่รู้สึกหนักเท่ากับปี 3 แล้ว..
จิงๆมีเรื่องในใจอีกเยอะแยะเลย
ไว้จะมาเล่าให้ฟังวันหลัง
ขอเรียบเรียงให้น่าอ่านหน่อยละกัน
ครั้งนี้ก็ฝากไว้ กับเนื่อเพลง "ตื่นเถิดชาวยุทธ์"
คิดดีๆนะ ลึกซึ้งจิงๆ
เพลง ตื่นเถิดชาวยุทธ์
ศิลปิน P2warship
มีเทียบเชิญมาบอกให้ทุกสำนักไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธ์ ขอบคุณทุกท่านที่ต่างก็มา ก็เป็นที่ได้รู้ว่าจอมมารได้กลับมาแล้ว บัดนี้มันเคลื่อนพลมารขาวดำ ยุทธจักรดูระส่ำทางรอดยังไม่มีแวว จอมยุทธ์ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน จอมโจรก็พึ่งไม่ได้วันๆ ทานแต่อมยิ้ม เรานั้นต้องหาผู้นำบู๊ลิ้ม ต้องจัดการประลองใครชนะได้เป็นผู้นำ คนแต่ละพรรคต่างก็อยากเป็นผู้นำ ทำทุกทางลงร่วมประลองลงไปกองร้องครวญคราง จนมีเสียงลอยมา *เหมือนกิ่งไม้ที่มีเพียงก้านเดียวย่อมหักทิ้งง่ายดาย แม้กิ่งไม้หากมัดไว้รวมกันย่อมหักทิ้งไม่ได้ ศัตรูแท้จริงใช่อยู่ที่ไหน แฝงตัวอยู่ในหัวใจส่วนลึกของเราทั้งนั้น แก่งแย่งแล้วคอยจะแตกแยกกัน คล้ายเราปล่อยให้พวกมารเข้ามาเพ่นพ่านในใจ คนแต่ละพรรคอันที่จริงพวกเดียวกัน แล้วทำไมไม่ลองคลายทุกข์ให้ความรักในหัวใจ ให้ส่งเสียงลอยไป (*) ยามมีสุขร่วมเสพ ยามมีทุกข์ร่วมต้าน จะชาวยุทธ์ หรือชาวบ้าน จะข้าน้อย หรือขุนนาง ศึกภายนอกมารุกราน เรายังจะมัวมาก่อศึกภายในเพื่ออะไร... (*) 11月11日 Boring.......เคยรู้สึกมั้ย ว่าตัวเองเปลี่ยนไป? เป็นคำถามที่จู่ๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัว.. ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน???? คำตอบคือไม่.. เป็น Magic ของธรรมชาติละมั้ง.. เป็นเพราะถูกสอนมาว่า ความรู้คืออาวุธ.. ตรงนี้ละมั้ง ทำให้ตั้งแต่เด็กเราตั้งใจเรียนหนังสือมาโดยตลอด เพื่อนตอนนั้น เราคบกันแบบไม่เคยผูกมัด.. จู่ๆ พอโตขึ้น เพื่อนเริ่มมากขึ้น เข้า รร.มัธยม สิ่งต่างๆเหล่านี้เจอมาเกือบสิบปี แล้วยังไงหล่ะ ถ้าเราเปิดเผยตัวตนเดิมออกมา จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเรากลับไปเป็นแบบเดิม.. คงยากที่มีคนเข้าใจเรา ก็แค่อยากระบายเท่านั้นหล่ะ.. สุดท้าย.. คนเราไม่ว่าจะทำอะไร ทุกอย่างมันสะท้อนถึงประสบการณ์ 8月12日 I'm back again...ดอง... เค็มจนเปรี้ยว... แล้ว....
ไม่ได้อัพประมาณชาติกว่า.. ไม่ได้busy อะไรหรอก แค่เบื่อ..
เพลง เบื่อ
Artist Silly Fools
มันเบื่อที่จะรัก.. เบื่อที่จะทักใคร..
เบื่อหน้าตัวเองในกระจกใส ไม่รู้ใครๆนั้นเคยเป็นมั้ย..
ผิดที่ฟากฟ้า.. เบื่อตอนที่เมฆมา..
ทำท่าเหมือนมันคงจะมีฝน แค่มืดมนเลยต้องทนร้อน..
*รอย....ยิ้มเธอ.. นั้นคอยรบกวนหัวใจ
จากวันที่เธอได้จากฉันไป..
**แม้เธอจากไปแล้ว.. แต่แผลยังคงฝังอยู่..
อยากให้เธอลองกลับไป.. คิดดู..
สิ่งที่เธอฝากไว้.. ฝากไว้กลางหัวใจ.. (ของฉัน)
มันเบื่อที่จะร้อง.. เบื่อถ่วงทำนอง..
เบื่อทุกคำที่ฉันพูดไป เพราะมันไม่เคยทำให้ฉันชื่นใจ
ซ้ำ(*,**)
ไม่มีอะไรหรอก.. มันก็แค่เพลงแหละ.. เหอะๆๆ
ช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรหรอก สอบๆๆๆๆ
อืม.. ที่ผ่านมาก็สอบไป 3 วิชาแระ.. เหลืออีก 2 วิชา
เริ่มวิชาแรกเลย.. IM202 หุหุ หายไป 10 คะแนนอย่างน่าเสียดาย เชื่อมเอ้ยยยย
วิชาต่อมา IT211 วิชานี้ไม่อยากพูดมาก มันก็พอตอบได้นะ แต่แบบ.. ม่ายมั่นใจหว่ะ..
ต่อไป EC213 อันนี้อย่างเสียดายอ่า.. ถ้าให้เวลาอีก ซักครึ่งชม.นะ.. มีเฮ.. หุหุ ทำม่ายทัน 55
และที่ยังมาไม่ถึง ก็คือ Interview EG241 และ IM203
แต่ ณ บัดนี้ ทั้ง 2 วิชา ก็ยังไม่เริ่มเลย.. 555 ม่ายมีอารมณ์จาอ่าน(ไฟยังไม่ลนตูด 555)
ตอนนี้ ก็ไม่มีอะไร ชีวิตเรื่อยเปื่อยมากๆ ไร้แก่นสาร..
แต่ที่สำคัญคือ.. ผมรักแม่ คับ..
เป็นคำพูดที่มันไม่ยาวนะ.. แต่พูดยากอ่ะ.. ม่ายรู้ดิ อายอ่า.. 555
เอาเป็นว่า ผมจะไม่ทำให้แม่เสียใจค้าบบ
5月31日 Welcome to AcChaIn.....อืม.. และแล้วก็ ได้กลับมาอัพ ซะทีนะ
ก็.. หายไปนาน ไม่ได้อัพ เบื่ออ่ะ ขี้เกียจอัพด้วย.. งานยังยุ่งๆเหมือนเดิม มาเริ่มกันเลยละกัน
ก่อนอื่นใดเลย ขอต้อนรับน้องใหม่ทุกๆคน เข้าสู่โต๊ะกลุ่ม ซ.โซ่ และขอแสดงความยินดีมากๆ กับน้องๆ ที่ฝ่าด่าน Admission มาได้ และแล้วก็ผ่านไป กับกิจกรรมแรกพบ ดีใจมากๆ ที่เห็นน้องๆ สนุกกับกิจกรรมที่พี่จัดขึ้น ความเหนื่อยก็อันตรธาน หายไป (เหลือแต่ความเจ็บที่มือ เพราะตีกลอง - -") สำหรับวันนี้ ก็ว่างมาอัพได้เนี่ย
ก็เพราะ มีกิจกรรมรับเพื่อนใหม่ ซึ่งปกติ คณะเราก็ไม่ค่อยมีคนไปหรอก จนโดนทาง อมธ. ติๆ มาว่า คณะบัญชี ไม่ค่อยร่วมกิจกรรมมหาลัยเลย เราก็เลย เปิดโอกาสให้น้องไป โดยไม่นัดน้องมาซ้อมร้องเพลง ทั้งๆที่มันสำคัญมาก และผลที่ตามมาคือ มีน้องคนนึงกลับมาก่อน โดยให้เหตุผลว่า น่าเบื่อมากๆๆ (เห็นมั้ยพี่บอกแล้วว่าน่าเบื่อ.. ^ ^) ช่วงนี้ชีวิตก็เหมือนกับช่วงที่ผ่านๆมาแหละ ทำกิจกรรมบ่ายมาก ไปท่าพระจันทร์ทุกวันเลย เพิ่งจะได้อยู่บ้านก็วันนี้หล่ะ -*- เมื่อวันที่ 28 ไปรับน้องทัวร์รังสิตมา
ฐานเราก็ ต้องการมาแบบอารมณ์โหด แต่พอเห็นน้องๆ เริ่มซึม ก็ สงสาร เลยกลับมาเฮฮา.. หุหุ ฐานเราทำทุกอย่างที่เค้าห้ามเลยอ่ะ เค้าห้ามถอดเสื้อ เราก็สั่งให้ถอด เค้าห้ามลงบ่อน้ำ ก็สั่งให้ลง ชญ สัมผัสได้แค่มือ ก็ สัมผัสเยอะกว่านั้น เอาเปนว่าถ้ามีใครไปฟ้องละก็ โดนพักการเรียนกันเป็น แถบเลย - -" แล้วก็แบบ อารมณ์น้องเละสุดๆ เลยอ่ะ ที่สำคัญ แกล้งน้องหนุกดีๆ เห็นแล้วรู้สึกขำตัวเองตอนปีที่แล้ว 55+ กิจกรรมต่างๆ ที่กำหนดไว้ ตอนนี้ก็รันไปเรื่อยๆแหละ..
เฮ้อ.. ลำบากใจเรื่องซ้อมร้องเพลงจิงๆอ่ะ ทำยังไงถึงจะซ้อมทันละเนี่ย.. กำหนดไรไม่รู้เยอะแยะมากมาย น่ารำคาญ ไร้เหตุผล เอาหล่ะ อันที่จิงมันก็ไม่มีอะไร จะระบายมากมายนักหรอก
เพียงแต่วันนี้ว่างๆ เลยมานั่งอัพ สเปซ การจะไปให้ถึงความฝันที่ตั้งเป้าเอาไว้ ต้องใช้พลังมากมาย ทั้งแรงกายและแรงใจ
บางครั้งเหนื่อย.. ก็พักก่อน หายเหนื่อยก็ไปต่อ อย่าฝืน.. เพราะฝืนไปบางครั้งมันก็ไม่ดี คนเรามีลิมิตของตัวเองอยู่ เมื่อใดที่เกินลิมิตแล้วเราจะควบคุมอะไรไม่ได้เลย.. อันตรายมาก!!! "จงคิดเสมอว่าเราทำได้ แล้วเราจะทำได้ ถึงจะเร็วจะช้า ผลก็คือ ความสำเร็จ" (ภาษิตจากท่านฮุย) 5月14日 เฮ้อออ!!!! ช่างมันเถอะกลับมาอัพ.. อีกครั้ง หลังจากหายหน้าไปค่อนข้างนาน
ก็ช่วงที่ผ่านมา ยุ่งๆ เรื่องกิจกรรมรับเพื่อนใหม่นิดหน่อย + ไม่มีอารมณ์จะอัพ เลยไม่ได้อัพ แต่ช่างมันเถอะ! ไหนๆก็กลับมาอัพแล้ว มีหลายเรื่องอยากจะเล่าให้ฟัง เอาเรื่องกิจกรรมรับเพื่อนใหม่ก่อนละกัน
วันก่อน(ก้อ 2 - 3 อาทิตย์ที่แล้วแหละ)ไปประชุมแกน กับ อจวทย.(ใครอยากรู้ว่าเค้าคือใคร มาถามหลังไมค์นะครับ ^ ^ ) ท่านก็ พูดเรื่องแนวทางการทำกิจกรรมต่างๆ ของปีนี้ ซึ่งเท่าที่ฟังดูเหมือนกับว่ากระแสจากปีที่แล้วมีส่วนค่อนข้างมาก เพราะ ท่านห้ามหลายอย่างเหลือเกิน ดูเหมือนว่าท่านพยายามจะควบคุมกิจกรรมเหล่านี้ให้อยู่ในกรอบ โดยท่านอ้างเหตุผล 2 ประการใหญ่ๆ คือ ความปลอดภัยเป็นหลัก และ Feedback ของผุ้ปกครอง ก็ทำให้เรารู้ว่า ท่านค่อนข้างห่วงเรื่องภาพลักษณ์ของคณะมากๆ แต่สำหรับเรา คิดว่ากรอบที่ท่านกำหนดมันแคบเกินไป ท่านห้ามจนพวกเราคิดไม่ออกว่า เพื่อนใหม่จะรู้จักสนิทสนมกันได้อย่างไรเมื่อไม่มีกิจกรรมอย่างนั้น แต่ช่างมันเถอะ!! ยังไงท่านก็ไม่ฟังพวกเราอยู่แล้ว ต้องยอมถอย ซึ่งพอจะทำได้ แต่ยังมีกรณีใหญ่ 1 เรื่องที่เป็นปัญหาที่มีการถกเถียงกันอย่างกว้างขวาง ก่อนอื่น ต้องบอกก่อนว่า คณะของเรานั้น มีชื่อเสียงเรื่องการร้องเพลงมหาวิทยาลัยมานานมาก และมีการประกวดภายในคณะระหว่างโต๊ะกลุ่มมานานแล้ว โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้เกิดการฝึกซ้อมขึ้น ซึ่งการฝึกซ้อมนั้น จะนำมาซึ่งความสนิทสนมจากการทำกิจกรรมร่วมกัน และปีที่ผ่านมานั้น การฝึกซ้อมร้องเพลงมหาวิทยาลัยของคณะเรานั้นค่อนข้างหนักมาก คือบางกลุ่ม ซ้อมตั้งแต่ 6 โมงเย็น เลิก เที่ยงคืน มันก็เลยเป็นผลให้มีผู้ปกครองร้องเรียนมาว่า ซ้อมร้องเพลงหนักมากจนลูกหลานเค้าไม่มีเวลาอ่านหนังสือ ท่าน อจวทย. ก็เลยประกาศก้องว่า ปีนี้ การซ้อมร้องเพลงต้องไม่เกิน 6 โมงเย็น (โอ้!!!!!! พระเจ้า) และในทางปฏิบัตินั้น เป็นไปไม่ได้เลย เพราะกว่าจะเริ่มก็เกือบ 6 โมงเย็นแล้ว ดังนั้น Effect ที่เห็นอย่างชัดเจนก็ไป ดูที่เวบบอร์ด คณะนะครับ ส่วนตัวผมแล้วคิดว่า ปีที่แล้วเนี่ยหนักเกินไปจริงๆ แต่ ให้เลิกก่อน 6 โมงเย็นเนี่ย มันเกินไป ทางด้านนักศึกษา ก็ยื่นข้อเสนอไปว่า ขอเลิก 3 หรือ 4 ทุ่ม ได้ไหม แต่คำตอบคือไม่.. ท่านอ้างแต่ความปลอดภัยของนักศึกษา ไหนๆก็พูดมาแล้ว ขอระบายหน่อยเถอะครับ ท่านไม่เคยตอบคำถามพวกเราเลย ท่านเอาแต่พูดว่า ปลอดภัยๆ ผมถามจริงๆเถอะครับ 6 โมงเย็นเนี่ย ต่อให้ไม่มีกิจกรรมอะไร รุ่นน้องก็ออกมาเล่นกีฬา หาของกิน หรือทำกิจกรรมส่วนตัวอยู่ดี แล้วยังไงหล่ะครับ มันก็เหมือนเดิม ไม่ได้ช่วยให้ปลอดภัยขึ้นหรอกครับ ช่วงเวลานั้น ยังไม่มีใครเก็บตัวอยู่ในหอหรอกครับ ตามปกติแล้ว ส่วนใหญ่ก็เข้าหอกันประมาณ 3 - 4 ทุ่ม ซึ่งก็เป็นเวลาที่พวกเราเสนอไป แต่คำตอบของท่านคือไม่.. ก็ช่างมันเถอะ!!! ดูซิว่าท่านจะทนแรงกดดันได้มากแค่ไหน ร่ายซะยาวเลย.... หุหุ - - ว่ากันต่อ..
เมื่อวันที่ 7 พ.ค. ที่ผ่านมา สภาเลหลัง ได้นัดประชุมสมาชิกกันที่ โรงเบียร์เยอรมัน ตะวันแดง แต่.. พอไปถึง ก้อเข้าไม่ได้ เพราะอายุไม่ถึง 20 ปี (เซ็งเลย..) ก็เลยกลับมากินกันที่ร้านประจำ The Tank สวนลุมไนท์บาร์ซ่า ก็ตามปกติ.. กินกันไปแล้วก็ไป นอนที่บ้านโอคตามเคย 555 วันรุ่งขึ้นไป ประชุมกลุ่ม ก็มีแต่เพื่อนๆ มากันหน้าเดิมๆ อยากให้เพื่อนๆ ซ.โซ่ มาช่วยกันทำงานเยอะๆ จังเลย (ยังไงพวกเราก็เป็นโซ่เส้นเดียวกันนะ ^ ^) ต่อมาวันที่ 9 ประชุมคน.พบ. ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก (ไปสาย 555) สรุปก็ประมาณว่า คุยเรื่อง Flow งานวันแรกพบหน่ะ วันที่ 10 - 11 ไป Survey ที่รับน้อง ต่างจังหวัดหน่ะ ตอนแรกจะไปดูที่ดวงตะวันบีช รีสอร์ท แต่ว่า ไปๆมาๆ ปรากฎว่า อยู่ติดกับ ทิวสน ที่เราเคยไปดูมาแล้วครั้งนึง (ซะงั้นอ่า..) เมื่อเทียบกับทิวสนแล้ว ก็เลยตกลงปลงใจเลือกทิวสน อย่างไม่ลังเล 555 ก็ไปดูๆ กันว่า บ้านหลังไหนน่าจะให้พี่ปีไหนอยู่ น้องๆ น่าจะอยู่หลังไหนกัน ที่วัดใจ จะเลือกที่ไหนดี ก็ได้ข้อสรุปกันเกือบทั้งหมด (ที่วัดใจไปดูตอนกลางวัน หุหุ ชิวหว่ะ ไปดูตอนกลางคืน เชี่ยเอ้ย!!! มืดชิบ น่ากลัวสาดดด 555 ) แล้วนอกจากนี้ ก็ไปพักผ่อนกันด้วยการดำน้ำดูปะการัง อืม.. สวยดีๆ (เสียดายสายตาสั้น เลยไม่ค่อยชัด - -") เช้าวันรุ่งขึ้น ก็เตรียมตัวกลับบ้านกัน อ่อ ลืมบอกไป คืนนั้น เราก็กินเหล้ากันนิดหน่อยๆ หนุกดีๆ 555 อืม.. แอบเซ็งตอนกลับ โทรไปบอกแม่ให้ โอนเงินเข้าธนาคาร ค่าหน่วยกิต เพราะวันรุ่งขึ้นต้องกด Telebank
แต่แม่ก็บ่นอีก ไม่รู้จะบ่นทำไม ไม่ได้ขอเงินไปใช้ไร้สาระซักหน่อย เข้าใจว่าช่วงนี้ใช้เงินเปลือง แต่มันก็เรื่องจำเป็นทั้งนั้นนะ เข้าใจผมบ้างซิคับ เฮ้ออออ!!!! แต่สุดท้ายก็โอนให้ทัน ไม่งั้นซวยแน่ๆเลย ยังไม่หมดเรื่องนะ วันกด Telebank ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่กดติดยากโคตร!!!! ชินซะละ แต่เรื่องของเรื่อง อุตส่าห์ถอน AC202 กับ BA201 เพื่อกด PY228 กะ IT211 แต่กลับกดไม่ได้ทั้ง 2 วิชาเลย เฮ้ออออ ต้องรอไปแอดอีก แล้วไปคุยกะพี่แพร์ ก้อดันบอกอีกว่า ไม่แน่ IT 211 ก็แอดไม่ได้อีก กำ TT ถอน BA ไปแล้วนะครับ อืม..หมดเรื่องจะเล่าให้ฟังแล้วแหละ
การเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบนั้น ต้องรู้จักปรับตัว หมายความว่า รู้จักมองสิ่งรอบข้าง
นั่นคือทำตัวให้กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมรอบข้าง การไปทำตัวแปลกแยกจากคนอื่นไม่มีผลดี จะมีก็แต่ข้อเสีย ไม่ใช่ว่าจะยอมไปหมดทุกเรื่อง แต่เราก็ต้องยอมถอยบ้าง ไม่อย่างนั้นก็จะเจอทางตัน และเราเป็นคนส่วนน้อยก็จะลำบาก "เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม" จงจำไว้ เป็นหลักสำคัญในการดำเนินชีวิตจริงๆ จงเป็นต้นอ้อที่ลู่ตามลม ดีกว่าเป็นต้นสนที่ล้มโค่น ยามเจอะพายุ
อ่อนโยน แต่อย่าอ่อนแอ แพ้ได้แต่อย่าท้อแท้ (ภาษิตจากท่านฮุย) 4月23日 Don't Know what i think !?!?!?!?!ช่วงเวลาที่ผ่านมา ก้อผ่านไปเหมือนเคย
อย่างที่เคยบอกไว้ จงใช้ชีวิตให้มีความสุข
อะไรที่ดีๆ ผ่านมาก็ ตักตวงมันเก็บ อะไรที่มันร้ายๆ ก้อปล่อยมันลอยผ่านไป อย่าไปสนใจ
เรื่องที่อยากจะอัพ ก้อคงเหมือนคนอื่นๆ
ไป มีตติ้งที่ ดรีมเวิล์ด มา เหมือนเปน Trip กลับไปเยี่ยมรังสิต เล็กๆ
เริ่มจาก วันที่ 19 ไปประชุมกลุ่มที่รังสิต
ก้อเหมือนๆเดิม เพื่อนๆมาประชุมกันน้อย
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงดี ถึงจะมากันเยอะๆ - -"
อ่าฮะๆ เรื่องที่ประชุมก็คือเรื่อง งานที่พวกเราจะต้องทำกันในช่วงเวลาอันใกล้นี้
ก็ ความคืบหน้าขณะนี้ก็คือ
เรา หาผู้รับผิดชอบ หรือ ผู้ประสานงาน ในแต่ละกิจกรรมได้แล้ว
ซึ่ง จะต้องเปนคน ตามเพื่อนๆมาช่วยในงานที่ แต่ละคนรับผิดชอบ
เปนคนที่ แกนกลุ่มจาตามงานได้
แต่ปัญหาต่อมา สำคัญ และยิ่งใหญ่มากคือ เรื่องเงิน
ตอนนี้ มีเงิน ประมาน 4 หมื่นกว่าๆ เรายังต้องการเงินเพื่องานรับน้องอีก ประมาณ 1 แสนบาท
(ไม่รู้จะหาจากไหน) นี่ขนาดเรายังหาเงินมาจ่ายเงินกลุ่ม 1500 ยังไม่ได้เลย - -"
อ่าฮะ วันนี้ก็เปนวันเกิดของโอคด้วย ก้อพวกมานไป กิน ส้มตำกัน
แต่เราอยู่หอ เพราะขี้เกียจกลับบ้าน
อ่าฮะๆ กิจกรรมคืนที่หอ..
เราร้องเกะ คนเดียว ย้ำ Alone มากๆๆ
หมดตังค์ไป ปามาน 50 บาท
แล้วทีนี้ ตอนปามาน 5 โมงเยน ฝนตกหนักมากๆ
เราติดฝนอยู่ร้านข้าวข้างล่าง แต่ด้วยความอยากกลับหอ มากๆ
จึงวิ่งฝ่าฝน ไปหอ.. ทีนี้ทางขึ้นหอ มันลื่น
เราก้อลื่น แขนก็ไป ฟาดเอาที่ ปลายเหล็กแหลม
แขนเป็นรูเลย ก้อหึหึหึ ซวยจิงๆ
ต่อจากนั้น ก้อ อยู่ชิวๆไป ซักปามาน เที่ยงคืน
ลงไปซื้อเบียร์มา 2 ขวด นั่งกินไป
ขณะรอ ดูบอล 555 สะใจ อาร์เซน่อล ชนะ 555
ก้อ.. คืนนี้จบกันที่ตรงนี้
เช้าวันที่ 20 ตื่นไปมีตติ้ง แต่เช้า
นัดกะ พวกเพื่อนๆ ตอน 9 โมง
ลงมารอ 9 โมง กว่าจะเริ่มไปกันได้ เกือบ 10 โมง
ไปสายมากๆๆ แต่ก็ยังต้องรอคนที่สายกว่า 55+
ไปถึง น้องๆ เยอะมาก
นั่งกันเปนวงกลม อย่างกะจะบายศรี หุหุ
ดูเปนทางการยางไงไม่รู้ อายน้องมากๆ 555
ก็ เข้าไป เล่นเครื่องเล่นกัน สนุกมากๆ
อันที่ชอบที่สุดก้อคงเปนไวกิ้งอ่ะ
มัน โหวงๆ ท้องดี 5555
ตอนกลางวันกิน KFC กัน อร่อยๆๆ แต่อิ่มมากๆๆ
เกือบกินไม่หมด 555+
ตอนบ่าย ไฮไลท์ ก้อคือ เฮอร์ริเคน
เหอๆๆ เราเล่น 3 รอบติด แล้วก้อ ลงมานอน ดมยาดม
จาอ้วกๆ เหอๆๆ พวกแม่งเล่นกาน 7 รอบ ทำได้ไงวะ
จากนั้นก้อ นั่งๆ นอนๆ รอกานไป
กลับจากดรีม. ไป กินไดโดม่อน กันที่ฟิว อีก
กลับถึงหอ ราวๆ เกือบ 4 ทุ่ม
ไปนั่งเล่น เกมส์ต่อ
เหอๆๆ ม่ายอยากจาบอกว่า เล่นกันจนกือบ 6 โมงเช้า
จากนั้นวันที่ 21 ตื่นตอนบ่าย..
กลับบ้านๆๆ ก่อนกลับไป ซ้อมดนตรี กะเพื่อนๆอีก
กว่าจะถึงบ้าน ก้อราวๆ 3 ทุ่ม เหอๆๆ
วันนี้ก้อไม่มีไร จะหมดวันอยู่แล้ว 555+
วันที่ 22 วันนี้ตื่นมา
รู้สึกว่าไม่สบายจิงๆ แย่มากๆ
วันนี้ไปกินชาบูๆ กะเพื่อนๆ 6/2 กันมา
เหอๆๆ ทุกๆคนเปลี่ยนไป เกือบจำไม่ได้
คุยกันเรื่องๆ เก่า และ เรืองใหม่ๆ สนุกมากๆๆ
คิดถึงพวกมึงชิบหายเลยหว่ะ 555
ก้อ กลับถึงบ้านเกือบ 4 ทุ่ม
อืม.. ก้ออยากจะสรุปว่า ตั้งแต่ 19 ถึง 22 3 วัน
ใช้เงินไป 2000 กว่าบาท เหอๆๆ
ใช้เงินเปลืองมากๆๆ
นี่หละ ถึงไม่มีเงินไปจ่าย เงินกลุ่ม 555
ก่อนจะจบการอัพครั้งนี้ ยังไม่ลืม สำหรับภาษิต
สิ่งที่ทุกๆคนในโลกนี้ กำลังไขว่ขว้า
ไม่ว่าจะเปนชื่อเสียง เงินทอง ลาภยศ
ล้วนแต่เป็นเปลือก เปลือกที่ห่อหุ้มสิ่งที่อยู่ข้างใน
ข้างในคืออะไร? ข้างในก็คือ ความเปนตัวตนของเรา
เรามีความสุขกับความเป็นตัวตนของเราหรือไม่
ดังนั้นท้ายที่สุดแล้ว เปลือกนั้นไม่ได้สำคัญไปกว่าส่วนที่มันห่อหุ้มเลย
ที่สำคัญจิงๆ คือ ความสุข ความสุขจากข้างใน
ความสุขที่ไม่มีวันเสื่อมสลายอย่างเช่นเปลือก
(ภาษิตจากท่านฮุย)
4月11日 Version อยากเปิดเทอม 555อืม.. ตอนนี้เพื่อนพี่ๆ น้องๆ ทุกคนก้อคงปิดเทอมกันมาได้ ระยะหนึ่งแล้ว
หรือบางคนอาจจะไม่ปิด คือเรียนซัมเมอร์ ก้อแล้วแต่
แต่ที่อยากจะบอกก้อคือ อยากเปิดเทอมมมมมม แล้ววววว
แต่ไม่ใช่อยากเรียนนะ คืออยากอยู่หออ่ะน่ะ
ก้อ... เมื่อวานซืน (วันที่ 8)
ได้ไปที่รังสิตมา ลงจากรถตู้ สัมผัสถึงบรรยากาศที่คุ้นเคย
ได้กลิ่นดิน กลิ่นต้นไม้ เห็นลูกระนาดสูง
มันก้อทำให้คิดถึงวันคืนเก่าๆ 1 ปี ผ่านไปเร้วจังเนอะ
ที่ไปรังสิตนี่ก้อไม่ใช่อยากไปก้อไปนะ แต่ทำงาน คน. ตะหาก
เปนงานปัจฉิมพี่บัณฑิต 49 ก้อ.. เป็นงานที่เราว่ามันก้อดูเหงาๆอ่ะ
พี่ๆ ไปกานน้อยมากจิงๆ งานตอนกลางวัน หน้าที่เราก้อคือ ทำงานทุกอย่างที่เปนแรงงาน
เหนื่อยๆๆ แต่กลางวันมีไฮไลท์ของงาน คือ ตอนที่ อาจารย์หัวหน้าภาควิชา ขึ้นให้โอวาท
พอถึง เอก IT ซึ่งก้อคือ อาจารย์ รุทธิ(ม่ายรู้เขียนชื่ออาจารย์ถูกป่าว) พนมยงค์
ท่านก้อพูดๆของท่านไป เราก้อนั่งฟังไปคุยๆไป จู่ๆ ก้อบอกว่า สิ่งที่พวกเราชาวธรรมศาสตร์รับไม่ได้
คือ คนโกงชาติ ทักสิน!!!!!!!!!! แล้วทุกคนก้อพร้อมใจกานตะโกน ออกไป ลั่นห้องประชุมเลยอ่ะ
แบบว่า หึ่ย.. โตะจายยยยย โหมะเลยยยย
อ่า งานกลางวันก้อผ่านไป พอกลางคืน หรือที่เรียกว่า งานพรอม
แต่มานคือ โต๊ะจีน นี่หล่ะ แล้วพวกเรา ก้อต้องทำการแสดง ชุดแรกคือ Folk Song
กะลังกินๆอยู่ อ่าววววว สาดดดด ต้องขึ้นแล้วหรอวะ.. เร็วชิบหาไม่เจอ
ก้อเล่นๆไป ทั้งหมดก้อ.. 6 - 7 เพลง พิธีกรก้อมาไล่
ก้อแอบงง ไหนบอกให้กูเล่น ชม.นึง นี่มานเพิ่งจาครึ่ง ชม. กว่า
ช่างมันๆ ผ่านไปๆ
จากนั้น ก้อมาเตรียมการแสดง เต้น อุบาทอีก แม่ง... โดน แต่งซะอุบาทเลย...
ทั่นโอ๊ะ รับผิดชอบด้วย เขียนหน้ากูซะ ล้างม่ายออก แต่ขอบคุณมากๆ ที่มาล้างหน้าให้ ^ ^
ก้อ.. เต้นกานทุเรศมาก โชคดี ที่ม่ายมีใครถ่ายรูปหรือ อัดวีดีโอ (ใช่มะๆๆ)
อ่า... จากนั้น ก้อ.. ต้องมาเล่นละครอีก.. แม่งงงง ให้กูรับบทเปนไอมั่ม แบบตอนละคร accy boy accy girl
กู.. ต้องหื่น.. ตายห่า ทำไม่ได้ ทำไงดีวะ... เอาวะๆ ต้องทำๆ
เหอๆๆ แม่ง... ถอดปายกี่ชิ้นวะ โอ๊ะ ม่ายได้นับ.. ไอป๊อป กูขอโทด มึงหนักมั้ยวะ
เหอๆๆๆ แล้วหน้าที่เรื่อง งานก้อหมดไป ถึงเวลากิน กินๆๆๆๆ อิ่มเลย
พอเคลียร์งานเสร็จ ก้อยกโขยงกานไป สวี๊ดดั๊ก กานเกือบทั้ง คน.
กินเหล้า หนุกดีๆ เต้นกานสนุกมาก ไม่ไปมานานมาก ตั้งแต่ปิดเทอม
ที่สำคัญ ไฮไลท์อีกอย่างคือ คืนนี้ พวกเรา accheer กานในผับอ่ะ.. - -"
เหอๆๆ สามัคคีผิดเวลาป่าวหว่า..
ผับปิดแระ.. มีเรากะจ๊อป นั่งอยู่เกาะกลาง.. ร้องเพลงกาน
กูนั่งอยู่ดีๆ มึงมาไล่กูทำไม กูยังไม่ทันเมา มึงมาไล่กูทำไม ยังไม่อยากกลับหอ มึงมาไล่กูทำม๊ายยยยยย
เหอๆๆ เรื้อนดีมะ อ่า จากนั้น ก้อ นั่งรถจ๊อป กลับ หอ C9 ซึ่งเปนแหล่งกบดานกานในวันนั้น
ก้อคืนนั้น นอนกานมี เรา จ๊อป สัก หลับกาน 3 คน
ตื่น 11 โมง.. ตอนเช้าก้อม่ายมีอะไร พี่ๆ ก้อทยอยกานกลับบ้าน พวกเราก้อเช่นกาน
ในวันนี้ ก้อได้รับสืบทอด รถป๊อป ในตำนาน จากพี่บอลมา
คำฝากก่อนจากไปคือ ขับดีๆนะ อย่าให้มีครายเจ็บเพราะคันนี้อีกเลย
หึหึ ก้อดูสภาพมานดิวะ อยู่มาตั้งแต่พี่รหัส 41 ถึงปีนี้ปีที่ 8 เหอๆๆ
หลายชั่วอายุคนจิงๆ หว่ะ จากนั้นทุกคนก้อกลับบ้าน
เรากลับมานอนเล่นที่หอเพราะม่ายอยากกลับ สุดท้ายก้อคิดได้ว่าควรจะกลับ
ก้อเลยกลับ ตอน ราวๆ เกือบ 6 โมง..
แถมนั่งรถอ้อมๆ เพื่อฆ่า เวลาอีก.. 555+
ชิวมากๆ ถึงบ้านดึกดี ชอบ 555
โรคจิตมั้ยเนี่ยกู
พอละๆ จบๆ เรื่องที่อยากจะมาอัพ
สุดท้ายที่อยากจะบอกคือ คิดถึงรังสิต คิดถึงเพื่อนๆ ทุกๆคน อยากเจอกับน้องๆ อีกจังเลย
อยากรู้เกรดด้วย เมื่อไหร่เกรด ม. เราจะออกให้มันเหมือนกับ ม. อื่นวะ
ช้ากว่าชาวบ้านเค้า ทุกที ลุ้นจน เซ็งแระเนี่ย...
ภาษิตก่อนไป
ทุกคนที่เกิดมาต่างมีหน้าที่ของตนเอง
ที่แตกต่างกันไป หน้าที่แต่ละหน้าที่เกื้อหนุนกัน
เป็นฟันเฟืองที่ต่อกัน ถ้าอันใดหยุดทำงานไป
เครื่องจักรก้อไม่สามารถทำงานได้
ดังนั้น ทุกคนจึงควรทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด
เพื่อให้เครื่องจักรนั้นทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ
แล้วที่สำคัญ ต้องคิดเสมอว่า
ส่วนรวมต้องมาก่อน ส่วนตัวเสมอ
ถ้าทุกคนคิดได้อย่างนี้ ประเทศชาติจะไม่เปนอย่างนี้เลย
(ภาษิตจากท่านฮุย)
ปล. อยากให้อ่านที่แบงค์ 20 ด้านหลังมุมขวา
มันคือแรงบันดาลใจของภาษิต อันนี้คับ |
|
|||
|
|
